Filmdetails:

Jaar:
2013

Speelduur:
80 minuten

Regie:
Hanro Smitsman

Scenario:
Rob Bloemkolk, Sophie van Winden

Camera:
Joost Rietdijk

Omroep:
KRO


Producent:
Waterland Film

Acteurs:
Marcel Musters
Mark Ram
Nils Verkooijen
Anneke Blok
Marieke Heebink

Lees de recensie

Telefilm: 20 leugens, 4 ouders en een scharrelei




Dylan lijkt een doodnormale, lastige puber. Hij heeft twee moeders, die na een vervelend incident blij zijn dat de biologische vader Sjors weer eens van zich laat horen. En zo wordt Dylan tijdelijk geparkeerd bij Sjors, die besluit zíjn vriend Bert niet direct te vertellen hoe de vork in de steel zit. Een film over een pittige puber, onvolwassen ouders en hun onvermogen.
 
Emma (Anneke Blok) een pittige vrouw en beeldhouwer van beroep, woont samen met Ilse, die yogalerares is. Ze hebben 15 jaar geleden gekozen om samen een kind te krijgen, Dylan. Maar Dylan gedraagt zich nu, middenin de pubertijd, niet zoals ze hun zoon graag zouden zien. Wanneer hij op zijn verjaardag weer eens veel te laat thuiskomt, een grote mond geeft en op zijn kamer gaat zitten blowen, slaat de vlam in de pan. Emma rent achter Dylan aan maar vliegt de lucht in (stuntvrouw?) en belandt in het ziekenhuis met een kaakfractuur en een gebroken been van Emma. Emma kan de komende tijd niet lopen en ook niet praten. De rest van de film hoor je Anneke Blok dus niet meer, geniet dus van de eerste paar minuten :-)

Op de verjaardag van Dylan besluit Sjors zijn oude vriendin Emma te bellen om haar te feliciteren met haar zoon, die hij overigens 12 jaar niet gezien heeft. Later vraagt Ilse, die radeloos is omdat Emma niks kan, hem om een gunst: Ilse vraagt of Sjors Dylan tijdelijk in huis wil nemen. Sjors vindt het geen probleem, het lijkt hem zelfs wel leuk en is enthousiast. Er is echter wel een probleem. De vriend van Sjors, Bert, weet niet van het bestaan van Dylan. Hij wil dit graag even geheim houden want Bert houdt niet zo van verassingen en veranderingen. Ze doen vooralsnog even alsof Dylan een zoon is van ee
n vriendin. Bert heeft moeite met een puber in huis die de regels niet serieus neemt. Dylan maakt liever muziek dan dat hij huiswerk moet maken. Na de zoveelste ruzie/discussie moet Sjors aan Bert vertellen dat Dylan zijn zoon is. Bert laat tijdens het eten weten dat je een zoon niet het huis uit zet, dus ze moeten maar proberen het beste er van te maken, wat naar mate de film vordert ook lukt, ze maken zelfs samen lol en luisteren samen naar muziek.

Terug naar overzicht