| |
Door: Geert Gielissen
Walter Suskind, is de directeur van de Hollandse Schouwburg in Amsterdam tijdens de Duitse bezetting.
Hij treedt toe tot de Joodse Raad, die door de Duitsers is ingesteld om Amsterdam, Judenrein’ te maken.
Suskind weet, door zijn ,vriendschap’ met SS Sturmbahnfuhrer Ferdinand Aus der Funten, de levens van
vele Joodse kinderen te redden.
Nazi officier Aus der Funten, voorbeeldig neergezet door Karl Markovics, is een eenzame man met een scheve neus en een perfide opdracht: ,, Amsterdam Judenrein te maken” . In Suskind ziet hij een landsman, vooral als Walter hem voorhoudt ,, Ich bin ein Deutscher, mit einer Deutsche Erziehung, wie Sie!
Al gauw gaan ADF’s mannen op Jodenjacht, driftig geholpen door Jodenvangers als Henneikcke ( Henk Poort) voor koppengeld en met succes. Uit alle hoeken en gaat worden ze weggesleurd om, zoals het men toen nog naïef geloofde, aan het werk gezet te worden in een Duits werkkamp. Bij een moeder wier peuter wordt weggeritst krijst ,, maar dit is een kind van nog geen jaar. Ze kan nog niet eens lopen! Het maakt geen indruk. Ten einde raad klimt ze op het dak van de schouwburg en bekogelt de Nazis met dakpannen. Tot ze naar beneden springt…..
Met sigaren en cognac voor ADF weet Suskind iedere keer weer mensen van de doodslijsten af te krijgen. In een gesprek op de achterbank (!) van zijn dienstauto noemen ze elkaar, terwijl ADF de drank klokkend naar binnen giet, zelfs bij de voornaam. ADF vertrouwt Suskind toe ,, wenn der Krieg nicht ware, waren wir bestimmt Freunde!” Het kan verkeren….
Toch is op een dag het ,Spiel’ aus en Suskind belandt met vrouw en kind in Westerbork. Door het prikkeldraad heen reiken ze elkaar de hand en Anna, zijn vrouw, zegt ,, wat er ook gebeurt we zullen altijd samen blijven!” Helaas werd dit geen bewaarheid want ondanks haar ,Sperre’ wordt ze met kind en al gewoon op transport gezet.
Suskind is een aangrijpende mooie film geworden met uitstekende acteerprestaties van alle acteurs en actrices. De film geeft een uitstekend beeld van de monstrueuze gebeurtenissen uit die tijd die in je geheugen blijven hangen. Zoals baby’s verstopt in koffers, kinderen in jute zakken, mensen in doodsangst onder een planken vloer terwijl dreunende soldatenlaarzen over hen heen stampen. Blaffende herdershonden, geschreeuwde bevelen op zoals bevolen was op ,, Teutonischer Art und Weise!
Toch heb ik steeds het gevoel gehad naar een Nederlandse ,Schindler’ te kijken. Ook hij wandelde de geweldsscènes door in een net pak naar de laatste mode. ADF is een typische Deutsche Beambter a la Eichmann ( So wurde mir befohlen!!), sentimenteel ( hij zingt samen met Suskind een Duits volksliedje en de jenevertranen biggelen over zijn wangen) maar ook spijkerhard en ,Teutoons’,
De soldaten in de film spreken (gelukkig) echt Duits al viel me wel op dat nergens de Hitlergroet ( der neue Deutsche Gruss) gebracht werd wat toen toch algemeen gebruikelijk was.
Suskind en zijn familie overleven dit drama niet . Aus der Funten, als laatste van de Drie van Breda , wordt uiteindelijk op humanitaire sic!) gronden uit de Koepel Gevangenis , vrijgelaten en sterft in de armen van zijn familie.
werken.
Conclusie: Deze film MOET je gaan zien!
Waardering: ****l
Terug naar overzicht |
|